{"href":"https://api.simplecast.com/oembed?url=https%3A%2F%2Fcaro-diario.simplecast.com%2Fepisodes%2Fcaro-diario-h-xeirafethsh-tou-theath-bbKjMMjA","width":444,"version":"1.0","type":"rich","title":"Caro Diario - Η χειραφέτηση του θεατή ","thumbnail_width":300,"thumbnail_url":"https://image.simplecastcdn.com/images/efa20a02-c8f2-4b51-83ee-977d4f74357c/26456735-0d90-447f-9bf5-84b36337a95d/documento-podcast-kaimakis-soundcloud-2.jpg","thumbnail_height":300,"provider_url":"https://simplecast.com","provider_name":"Simplecast","html":"<iframe src=\"https://player.simplecast.com/d991ce03-d55d-4382-999e-4307d5e2f344\" height=\"200\" width=\"100%\" title=\"Caro Diario - Η χειραφέτηση του θεατή \" frameborder=\"0\" scrolling=\"no\"></iframe>","height":200,"description":"Πριν ακόμη ανακαλυφθούν οι όροι \"διαδραστικό σινεμά\" και \"αμφίδρομη σχέση σκηνοθέτη και θεατή\" ο Άλφρεντ Χίτσκοκ είχε ήδη (ψυχ)αναλύσει διεξοδικά και δημιουργικά τα συγκεκριμένα ζητήματα. Μεγαλύτερη απόδειξη της χειραφέτησης του θεατή από τον κορυφαίο Χιτς ήταν ο \"Σιωπηλός μάρτυρας\" του 1954 με τον Τζέιμς Σπέιντερ σε ρόλο ηδονοβλεψία καρφωμένο στην καρέκλα του (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;) αλλά η πιο διασκεδαστική της εφαρμογή ήταν το αξεπέραστο \"Σκιά των τεσσάρων γιγάντων\" που κυκλοφορεί και πάλι στα θερινά.   "}