{"href":"https://api.simplecast.com/oembed?url=https%3A%2F%2Fnowa-europa-wschodnia.simplecast.com%2Fepisodes%2Fbialorusini-pachna-wiezieniem-2jVNyUQK","width":444,"version":"1.0","type":"rich","title":"Zapach więzienia w Białorusi","thumbnail_width":300,"thumbnail_url":"https://image.simplecastcdn.com/images/708504c5-e776-4630-ae31-64c9d713ac87/40266c56-d925-4bd6-9f6b-1bee412edebf/logo-fsm-bialorus.jpg","thumbnail_height":300,"provider_url":"https://simplecast.com","provider_name":"Simplecast","html":"<iframe src=\"https://player.simplecast.com/e7273b14-ff34-4160-9af4-d5b3b14f201f\" height=\"200\" width=\"100%\" title=\"Zapach więzienia w Białorusi\" frameborder=\"0\" scrolling=\"no\"></iframe>","height":200,"description":"Motyw więzienia to jeden z głównych tropów łączących wiersze powstałe w Białorusi po brutalnie stłumionych protestach latem i jesienią 2020 roku. Uładzimir Niaklajeu, poeta, aktywista, pobity do nieprzytomności kandydat na prezydenta w wyborach 2010 roku, napisał w jednym z wierszy, że „nikt na świecie nie pachnie tak jak Białorusini”. Bo Białorusini pachną więzieniem. Joanna Bernatowicz opowiada o poezji białoruskiej po 2020 r. w rozmowie z Bartoszem Pankiem."}